Nieuws 13-02-09

Volgens een recent Deens onderzoek, verschenen in het wetenschappelijk tijdschrift British Medical Journal, zouden behandelingen tegen onvruchtbaarheid het risico op eierstokkanker niet vergroten, in tegenstelling tot wat tot nu toe werd aangenomen.

Bronnen: British Medical Journal, 2009 ;338 :b249 ; Belga, 06-02-09 ; Le Soir, 06-02-09

Commentaar van de Stichting tegen Kanker

De vraag naar het risico op eierstokkanker voor vrouwen die een behandeling tegen onvruchtbaarheid ondergaan, ligt al sinds het eind van de jaren tachtig voor ter studie.

We weten dat het merendeel van de eierstokkankers zich ontwikkelen vanuit epitheelcellen, die de eierstokken bedekken. Enkele jaren terug werd er een verband gesuggereerd met de eisprong, vermits die vernietigingsfenomenen en cyclische herstellingen van het epitheel veroorzaakt en dus ook verhoogde celwildgroei. Ook werden de behandelingen tegen onvruchtbaarheid, die erop gericht zijn de eisprong te stimuleren, ervan verdacht om een bijkomende risicofactor te vormen voor eierstokkanker. De resultaten van de verschillende tot op heden gevoerde onderzoeken spraken elkaar echter tegen omwille van de heterogeniteit van de gegevens en de verschillende gebruikte methodes.

Het recente Deense onderzoek, onder leiding van Allen Jensen (Instituut voor Kankerepidemiologie, Kopenhagen) lijkt nu eindelijk verduidelijking te brengen. Het onderzoek liep bij 54 362 vrouwen met vruchtbaarheidsproblemen, die tussen 1963 en 1998 Deense vruchtbaarheidsklinieken hebben opgezocht. De mediaanleeftijd van de eerste evaluatie ligt rond de 30 en de gemiddelde opvolging duurde 16 jaar. In het totaal werden 156 gevallen van eierstokkanker opgetekend.

De auteurs van het onderzoek besluiten dat uit hun statistische analyse geen significante verhoging blijkt van het algemeen risico op eierstokkanker, ongeacht de gebruikte behandeling. Enkel clomifeen (een stof die gelijkt op oestrogeen) wijst op een licht verhoogd, maar geen significant verhoogd risico.

Deze resultaten zijn dus bemoedigend, maar enige terughoudendheid blijft geboden. Heel wat vrouwen, die behandeld zijn voor onvruchtbaarheid, hebben de kritische leeftijd voor de ontwikkeling van eierstokkanker nog niet bereikt (begin 60). Vandaar de noodzaak voor een verdere opvolging op medisch vlak.