Ze kunnen je op verschillende manieren helpen. Door met je te praten over je angst en je hoop en door naar je te luisteren en je aan te moedigen enzovoort.

De eerste en beste raad die we kunnen geven aan patiënten en hun naasten is naar elkaar te luisteren. Want niemand kan weten wat er zich in je hoofd afspeelt en je moet niet aarzelen om te communiceren en dingen duidelijk te zeggen : zo vermijd je misverstanden en frustratie.

Iemand uit je naaste omgeving die je komt bezoeken kan zich gefrustreerd voelen omdat hij niks terugkrijgt, maar wanneer de zieke duidelijk zegt " Vandaag heb ik erge hoofdpijn en ga ik niet al te grappig uit de hoek komen", dan zal hij begrijpen wat er gaande is en zal alles beter verlopen.

Op dezelfde wijze zal een vriend die op de hoogte wordt gehouden van de neveneffecten van de ziekte beter begrijpen waarom hij de patiënt niet meer zo vaak als vroeger mag zien en zich minder afgewezen of aan de kant gezet voelen.

Het is waar dat het niet gemakkelijk voor jou is om bij elk bezoek of bij elk telefoongesprek over die dingen te beginnen?Daarom moet je niet aarzelen te zeggen wanneer het niet goed gaat of omgekeerd, wanneer je je goed voelt en zin hebt om mensen te zien.

Buiten morele steun die je krijgt van familie en vrienden , zijn er ook praktische zaken waarmee ze je kunnen helpen :dingen die je nodig hebt meebrengen, zorgen dat je boodschappen terechtkomen, je bezoeken, je naar het ziekenhuis rijden, een diner dat je plezier zal doen voor je klaarmaken, je helpen met bepaalde taken enzovoort.

Al die naasten kunnen je dus helpen, maar ze zullen misschien soms niet goed weten hoe zich te gedragen.Het is dus aan jou om een beroep te doen op hun hulp en aan hen te zeggen wat je verwacht van hen.

• Bezoeken plannen. Het gaat erom een planning op te stellen van alle bezoek dat je in het ziekenhuis gaat ontvangen. Je kunt het zelf doen of iemand vragen het voor je te doen. Zo kun je overvolle dagen die voor de patiënt te vermoeiend kunnen zijn, vermijden en de bezoeken spreiden over alle dagen van de week..  Niks verplicht je het zo te doen, maar het kan een ideale manier zijn om een te zware vermoeidheid te vermijden en vooral om te profiteren van ieders glimlach.
• Begeleiding bij het onderzoek. Als je je niet volkomen op je gemak voelt bij het idee alleen naar een bepaald onderzoek te gaan, dan verhindert niks je een beetje gezelschap mee te nemen. Zolang je discreet blijft, kun je veel dingen doen in de gangen van het ziekenhuis : discuteren, spelen, knutselen, naar je walkman luisteren enzovoort.

Rondom je; het zijn je naasten  !

Vader en moeder,? ze zullen er altijd zijn om je te steunen, wat er ook gebeurt. Ze willen evenzeer dat je geneest en zijn bereid alles te doen om je te helpen.

Er zijn broers en zussen, zelfs als jullie constant kibbelen! Broers en zussen helpen elkaar vaak !

Er zijn ook je vrienden ?. Een telefoontje wanneer je down bent, een filmavondje wanneer alles beter gaat, een laatste kleine chatsessie om de stress te verjagen voor een medisch onderzoek. Vrienden zijn vaak nuttige reddingsboeien !

Vrienden van op school kunnen je ook veel helpen. Op veel verschillende manieren. Bijvoorbeeld door notities te nemen voor jou en mee te brengen wanneer je enkele dagen in het ziekenhuis hebt gelegen. Of door je te bezoeken in het ziekenhuis en je de laatste nieuwe CD waar je van droomde te lenen.

En dan is er ook nog je schatje! Laten we die niet vergeten !?

Denk aan alle mensen die je nabij zijn en vraag hen hulp wanneer je denkt het nodig te hebben. ?

Terug naar de manieren van toevlucht

Het medische en paramedische team

Waar vind je ze?

Rondom jou, in het ziekenhuis zelf, en aan de telefoon als je niet in het ziekenhuis verblijft.

Terug naar bestaansmiddelen

Psychologische hulp

Sommige mensen denken dat psychologen er enkel zijn om gekken te helpen !?

Eigenlijk zijn ze verkeerd. Een psycholoog is iemand waarmee je kunt praten, iemand die je misschien helpt een uitweg te zoeken uit alle chaotische vragen die op dit moment bij je opkomen.

De psycholoog luistert zonder te oordelen, met de houding van een buitenstaander. Soms is het inderdaad makkelijker te zeggen wat er op je lever ligt aan iemand die je niet kent. Met een psycholoog praten lijkt een beetje op met jezelf praten : je kunt alles vertellen wat er op je lever ligt, je angsten, de vragen die je je stelt enzovoort. Zelfs de meest bizarre ! Bij de psycholoog hoef je geen schrik te hebben om iemand kwaad te doen of te kwetsen.

Je hoeft je helemaal niet te schamen of je een zwakkeling te voelen omdat je naar een psycholoog gaat. Patiënten van psychologen zijn niet per definitie gek. Integendeel: zijn steun is een extra troef die je kracht geeft. Hij is een bondgenoot, een pijler waarop je zonder vrees en in alle zekerheid kunt steunen.

Waar vind je hem ?

Meestal kun je je richten tot een psycholoog die in het ziekenhuis werkt waar jij ligt. Praat er eerst over met je arts of met iemand van het verzorgend personeel.

Je kunt aan je behandelende arts vragen of hij je iemand kan aanbevelen.

Door contact op te nemen met de vzw "Kanker en Psychologie", kun je aandachtige psychologen vinden die gespecialiseerd zijn in het begeleiden van kankerpatiënten en hun naasten.

Je kunt ook altijd contact opnemen met de de gratis telefonische hulplijn van de Stichting tegen Kanker en hen vragen hoe je een vertrouwenspersoon vindt.

Keer terug naar Bestaansmiddelen

Luisteren aan de telefoon

Luisteren aan de telefoon is een anonieme hulp (zowel op medisch als op emotioneel/psychologisch vlak) aan de telefoon.

Het voordeel daarvan is dat de patiënt zich eens kan "laten gaan", dat hij al zijn angsten kan tonen, al de vragen kan stellen waarmee hij worstelt en die hij niet direct durft stellen aan mensen in zijn omgeving of de dokter.

Zo kunnen patiënten alles zeggen en vragen zonder gevolgen: ze vinden tegelijk een luisterend oor en een informatiebron wanneer ze deze zaken het meeste nodig hebben.

Waar ze te vinden?

De Kankerfoon staat voor je klaar als je dat wil

Terug naar de hulpmiddelen

Andere mensen met kanker

Communiceren met mensen die min of meer dezelfde dingen doormaken als jij kan vaak een positief en ontspannend effect hebben.

Hoe optimistischer deze andere patiënten zijn en hoe beter ze in staat zijn om te genieten van het nu-moment en om "momenten van geluk" te creëren , hoe meer ze voor jou als rolmodel en stevige steun zullen dienen.

• Enerzijds kunnen andere kankerpatiënten voor jou een goede bron van informatie zijn: bijvoorbeeld patiënten die al meer ervaring hebben met ziekenhuizen kunnen nieuwelingen helpen door hen nuttige telefoonnummers door te spelen en hen te spreken over bepaalde verenigingen die hulp kunnen bieden, enzovoort.

De andere patiënten zijn net als jij : ze pendelen tussen thuis en ziekenhuis en zijn op zoek naar "dingen om te doen ". Deel dus gerust met hen je "trucs en kneepjes ".

• Anderzijds vult praten met iemand die min of meer hetzelfde ervaart als jij de behoefte op om te praten met mensen die misscien beter geplaatst zijn om te begrijpen wat je diep in je binnenste voelt.

Maar opgelet ! Het is toch oppassen geblazen : andere kankerpatiënten mogen dan al voor steun kunnen zorgen, toch moet je altijd onthouden dat alle patiënten verschillende zijn en dat er dus geen reden is om vergelijkingen te maken. Het is niet omdat een behandeling geen effect had op een patiënt dat ze ook bij jou niet zal helpen. Het is niet omdat iemand 3 weken in het ziekenhuis moet blijven, dat jij ook 3 weken zult moeten blijven. Elke patiënt is verschillend, elke kanker is anders en elke behandeling is anders !

Waar ze vinden ?

Als je mensen wilt ontmoeten die zich in dezelfde situatie bevinden als jij of die min of meer hetzelfde beleefd hebben, kun je aan je arts of iemand van het medische team vragen of ze geen andere patiënten kennen die daarover zouden willen praten.

Je kunt ze ook ontmoeten in de gangen van het ziekenhuis of terwijl je wacht op een behandeling.

Weet wel dat bepaalde mensen geen andere patiënten willen ontmoeten. Dat is hun keuze en hun goed recht. Respecteer dat dan ook.

De zelfhulpgroepen

In zelfhulpgroepen komen mensen samen die zich in dezelfde situatie bevinden. Dankzij deze groepen kunnen mensen:

• over bepaalde problemen, angsten of bekommernissen praten waarover ze niet durven praten in alledaagse situaties;
• zich bewust worden van het feit dat ze niet alleen in deze situatie verkeren;
• zien hoe andere mensen omgaan met bepaalde situaties die te vergelijken zijn met wat ze zelf beleven;
• vreugdevolle momenten delen;
• "trucs en kneepjes" delen om beter om te gaan met kanker;
• proberen om beter te communiceren met beroepsmensen uit de gezondheidssector;
• leren om beter te communiceren met mensen uit hun omgeving;
• praten over de verschillende behandelingen, de pro's en contra's afwegen;
• elkaar moed en kracht inspreken en elkaar steunen.

Er bestaan hulpgroepen of praatgroepen voor patiënten, maar ook voor mensen uit hun omgeving.

Waar ze te vinden?

Als je deel wenst uit te maken van een van deze groepen, je ervaringen delen en je verrijken met de ervaring van anderen, nieuwe vrienden wilt maken of nieuwe dingen wilt leren, vraag je best info aan de maatschappelijk assistente van het ziekenhuis of bij het medische team.

Je kunt ook contact opnemen met de Stichting tegen Kanker die praatgroepen organiseert in bepaalde streken van ons land.

Terug naar Hulpmiddelen

Spirituele hulp

Wat ook je geloof of je spirituele overtuiging is, ze vormen een onuitputtelijke bron van kracht en energie voor heel wat mensen. Misschien geldt dit ook voor jou?

Als je in God gelooft, kan je geloof je helpen om bepaalde antwoorden te vinden in het leven van alledag, om vrede, rust en innerlijke kalmte te vinden.

Na de aankondiging van de ziekte ben je misschien ontgoocheld in je geloof of net niet:je zal er nog meer antwoorden in vinden.


Jij en je naasten kunnen zoeken waarom en hoe kanker is binnengeslopen in jullie levens... Jullie kunnen je vragen stellen over de dood, over de zin van het leven, enzovoort. Misschien vinden de mensen die je dierbaar zijn en jijzelf wel een antwoord op deze vragen in jullie geloofsovertuiging, of willen jullie er graag kunnen over nadenken?


Opgelet: verwaarloos NOOIT de medische kant van de zaak door te denken dat spiritualiteit en geloofsovertuiging de ziekte kunnen genezen. Dat is volkomen VERKEERD en GEVAARLIJK! Geloofsovertuiging en spiritualiteit kunnen zeker de patiënt helpen en hem moreel verlichten, maar zeker niet de ziekte genezen.

Waar kan je ze vinden ?

Je kunt je richten tot het medische team. Zij zullen je naar een vertegenwoordiger van je geloof binnen de verzorgingsinstelling doorverwijzen.

Er bestaan bovendien meditatieruimtes in het ziekenhuis zelf (zie folder van het ziekenhuis beschikbaar aan het onthaal).

Je kunt ook de vertegenwoordiger van jouw geloof bij jou in de buurt opzoeken.

Terug naar Herbronningsmiddelen