Misschien ben je minder sterk dan tevoren of voel je je minder in vorm? Als dat het geval is, is dat nog maar eens een aspect dat niet altijd makkelijk te aanvaarden is.

Bovendien loop je, naarmate de behandelingen vorderen, het risico om je steeds minder onafhankelijk te voelen. Je hangt immers gedeeltelijk af van het medische team, van de hulp van je naasten, van behandelingen, van resultaten van bloedafnames, ... Sommige mensen kunnen moeilijk omgaan met deze afhankelijkheid. Het tast hun zelfbeeld aan. Sommige mensen voelen zich echte "losers" die tot niets in staat zijn...

Ook je rol in de familie, op school of op het werk zou wel eens kunnen veranderen, gewoonweg omdat je niet meer de dingen kunt doen die je vreoger wel kon. Als dat gebeurt, vergeet dan niet dat je nog altijd dezelfde persoon bent als vroeger en dat er geen enkele reden is om niet meer van je te houden of je te aprreciëren omdat je kanker hebt of omdat je bleker bent dan vroeger of omdat je minder tijd hebt om je in een of andere activiteit in te schakelen. Er is een tijd voor alles en vandaag heb jij andere prioriteiten. Je blijft echter dezelfde persoon. Dankzij de controle van de neveneffecten en de pijnbestrijding zul je het merendeel van je activiteiten kunnen blijven opnemen of alternatieven vinden zodat je zo actief mogelijk blijft. Net zoals vroeger zul je goede en kwade dagen hebben. Misschien net iets meer slechte dagen. En misschien zullen je buien en je humeur net iets moeilijker te voorspellen zijn.

Soms zul je je 's ochtends slecht voelen en stukken beter in de namiddag. Op andere dagen zul je je vermoeid voelen, en op andere dan weer boordevol energie. Moeilijk te voorspellen dus!

Enkele tips voor de slechte momenten :

• Denk aan de goede momenten: er staan je nog heel wat leuke dingen te wachten.
• Probeer zo vaak mogelijk betrokken te blijven. Zowel bij beslissingen die betrekking hebben op je alledaagse leven als bij beslissingen over je behandeling. 
• Het is het geschikte moment om dingen te doen die je deugd doen.
• Vraag de anderen gerust om hulp en laat hen je helpen. 
• Geef aan de personen in je buurt de kans om zich een beeld te vormen van wat ze voor jou kunnen doen. Je kunt hen ook tips geven over hoe ze je kunnen helpen. 
• Vraag het medische team om raad en luister naar hen. Ze hebben de gewoonte om te werken met kankerpatiënten die dezelfde behandeling volgen als jij: ze hebben vast tips voor jou die je kunnen helpen. 
• Je hebt er geen enkele baat bij om je gevoelens te verbergen zodat je je sterker kunt voordoen dan je eigenlijk bent. Het is normaal dat je wat schrik hebt voor kanker. Je kunt je niet elke dag even sterk voelen. Je gevoelens kunnen delen met iemand, erover kunnen praten, zal je ongetwijfeld deugd doen. 
• Blijf niet rondlopen met vragen zonder een antwoord te krijgen. Val gerust de mensen in je omgeving of iemand van het medische team lastig als je met een vraag zit. Je zult snel merken dat je makkelijker met een situatie kunt omgaan als je meer weet over je ziekte en de behandelingen.

Een heel praktisch trucje dat je kan helpen om duidelijkheid te scheppen en een antwoord te krijgen op je vragen, is een lijstje opstellen met alle vragen die je je dagelijks stelt. Bijvoorbeeld:

• Welk type van behandeling volg ik best?
• Welk type van behandeling volg ik momenteel?
• Wat zijn de neveneffecten van deze behandelingen?
• Wat zijn mijn kansen op genezing?
• Waarom voel ik me zo vermoeid?
• Waarom wil mijn kleine broertje niet meer met me spelen?
• Waarom mag ik niet meer sporten?
• Waarom moet ik dit of dat geneesmiddel nemen?
• Waarom ben ik bleker dan vroeger?
• Waarom valt mijn haar uit?
• Waarom mag ik niet meer gaan zwemmen in het openbaar zwembad?
• ?