Verschillende onderzoeksteams hebben erfelijke variaties gedefinieerd (op chromosomen 9, 11 en 16) die een rol spelen bij de ontwikkeling van een melanoom, een bijzonder agressieve vorm van huidkanker.

De resultaten van deze onderzoeken verschenen in de elektronische editie van Nature Genetics van 5 juli 2009. Ze brengen nieuwe informatie aan over het ontwikkelingsmechanisme van deze huidkankers. Daardoor zijn er betere preventiestrategieën nodig. Bovendien biedt dit nieuwe perspectieven inzake diagnose en behandeling. Dat betekent niet dat de preventieboodschappen voor het zonnen wijzigen!

Bronnen: Nature Genetics, 05-07-09. Communiqué de presse de l’INSERM, du CEA, de l’Institut Gustave Roussy, de la Fondation Jean-Dausset-CEPH, de l’INCa et de la Ligue française contre le Cancer, 06-07-09 ; De Standaard, 12-07-09

Commentaar van de Stichting tegen Kanker

De onderzoekers hebben niet minder dan 300 000 erfelijke variaties onderzocht op alle menselijke genomen. Ze hebben vervolgens de resultaten gevalideerd op meer dan 10 000 mensen door mensen met een melanoom te vergelijken met mensen zonder melanoom. Drie chromosoomstukken zouden volgens dat onderzoek een rol spelen. De eerste twee bevinden zich op chromosomen 11 en 16: ze spelen een rol in het ontwikkelen van een melanoom en bevatten genen die betrokken zijn bij het pigmentatieproces. Het derde stuk bevindt zich op chromosoom 9 (9p21): dat bevat genen die een rol spelen in de celcyclus en zijn niet alleen betrokken bij melanomen, maar ook bij het aantal schoonheidsvlekken.

Deze onderzoeken tonen aan dat, naast een overmatige blootstelling aan zonnestralen, bepaalde erfelijke kenmerken gepaard gaan met een voorbeschiktheid voor melanomen.

De onderzoekers hebben ook aangetoond dat de erfelijke variaties op chromosoom 9 ook gepaard gaan met een verhoogd risico op basocellulair carcinoom, de vaakst voorkomende vorm van huidkanker. Bij bepaalde beroepen (tuinmannen, landbouwers, zeelui, vissers, enzovoort) zou een chronische blootstelling aan de zon in combinatie met een bepaalde erfelijke voorbeschiktheid de ontwikkeling van deze kankers kunnen verklaren.

Deze ontdekkingen openen dus nieuwe sporen voor de behandeling en de diagnose en laten toe om een beter zicht te krijgen op de ontwikkeling van bepaalde kankers.

Dat betekent echter niet dat de aanbevelingen inzake zonpreventie wijzigen. Enkel erfelijke voorbeschiktheid kan immers geen verklaring vormen voor de aanzienlijke stijging van het aantal melanomen die de voorbije decennia zijn vastgesteld. Het feit van een fototype I of II te hebben (bleke huid en gevoelig aan de zon, die verbrandt in plaats van te bruinen, sproeten, rood of blond haar) in combinatie met een bepaalde erfelijke voorbeschiktheid zal het risico op een melanoom verhogen.

Voorzichtigheid blijft dus geboden, zowel voor natuurlijke als kunstmatige UV-stralen.