De T lymfocyten (een bepaalde groep van witte bloedcellen) zijn de ?werfleiders? op het vlak van celimmuniteit. Wanneer ze een antigen ontmoeten (abnormaal proteïne dat aanwezig is aan de oppervlakte van een cel) treden de ?moordende? lymfocyten (?killers?) in werking. Met de hulp van andere lymfocyten (?helpers? genaamd) gaan ze zich eerst vermenigvuldigen. Vervolgens haken ze zich vast aan ongewenste cellen. Bij dat contact komen er chemische stoffen vrij die de ongewenste cellen vernietigen. Daarom noemt men deze lymfocyten ook ?moordend?.
Om bij kanker een afweerreactie uit te lokken, spelen ook andere cellen een cruciale rol. Het gaat om cellen met antigen (dendrietcellen, macrofagen, B lymfocyten). Zij gaan de lymfocyten (moordende en helpers) wekken door hen op de gepaste manier tumorantigenen te presenteren. Ze zullen er ook voor zorgen dat de lymfocyten deze antigenen duidelijk identificeren als ?te elimineren vijanden?.