Chirurgie is ongetwijfeld de oudste methode om kanker te verzorgen. Egyptische papyrusrollen maken er al gewag van in 2.200 voor Christus. Toen behandelde men "vlezige" gezwellen nog met het brandijzer.

Tot aan het begin van de twintigste eeuw bleef dat de enige behandeling tegen kanker.

Sindsdien is er enorme vooruitgang geboekt dankzij de combinatie van ontdekkingen uit verschillende domeinen. Antibiotica, moderne anesthesie, kunstmatige beademing, transfusies, anti-stollingsstoffen (die bloedklonters vermijden), verpleegkundige verzorging, kinesitherapie, enzovoort maken steeds ingewikkelder operaties mogelijk. Heel wat zieken hebbenervan kunnen genieten, ongeacht hun leeftijd.

Tijdens de laatste 20 jaar hebben we nog betere resultaten kunnen behalen door de steeds vaker voorkomende combinatie van chirurgie, radiotherapie en chemotherapie. Omdat de operaties preciezer zijn, heeft men ook de nevenwerkingen kunnen inperken.

Vandaag de dag past men nog veel chirurgie toe bij oncologie. Niet alleen als behandeling, maar ook om een juiste diagnose van de ziekte te kunnen stellen (biopsie). Chirurgie dient soms ook om een reconstructie uit te voeren na de behandeling (herstellende chirurgie) of om het lijden van de patiënt te verlichten (palliatieve chirurgie).

Dankzij de technische vooruitgang en een beter, gecombineerd gebruik van de andere behandelingen, staat chirurgie bij oncologie steeds minder synoniem voor verminking.