Erfelijke oorzaken zouden het risico van niet-rokers op longkanker kunnen vergroten.

Commentaar van de Stichting tegen Kanker

Roken is de belangrijkste oorzaak van longkanker. Rokers lopen vijftien tot twintig keer meer kans om dat soort kanker te krijgen in vergelijking met niet-rokers.

15% van de mannen en 53% van de vrouwen met longkanker hebben echter nooit gerookt (of minder dan 100 sigaretten in hun leven). Een kwart van de longkankergevallen doet zich voor bij niet-rokers.

Een van de risicofactoren voor kanker bij niet-rokers is passief roken. Die mensen leven in een omgeving met sigarettenrook, terwijl ze zelf niet roken. Niet alle mensen die staan blootgesteld aan passief roken, lopen echter hetzelfde risico. Erfelijke variaties zouden inderdaad het risico op longkanker kunnen vergroten bij mensen die nooit gerookt hebben.

Verschillende erfelijke onderzoeken hebben recentelijk afwijkingen aan het licht gebracht, die een licht effect zouden kunnen hebben op het risico op longkanker. Tot op heden is er nog geen onderzoek uitgevoerd uitsluitend bij niet-rokers.

Onderzoekers hebben dan ook een studie verricht om de erfelijke variaties proberen te identificeren, die verantwoordelijk zijn voor een verhoogd risico op longkanker bij niet-rokers. Ze hebben twee variaties van het chromosoom 13 geïdentificeerd die bij niet-rokers het risico op longkanker met bijna 60% verhogen. Volgens de onderzoekers zouden deze erfelijke variaties de expressie van het GPC5 gen wijzigen. Dat gen zou bijdragen aan de ontwikkeling van longkanker bij niet-rokers.

Deze ontdekking kan een voordeel opleveren bij het onderzoek naar nieuwe middelen om deze vorm van kanker te behandelen.