Israëlische onderzoekers hebben een test ontwikkeld die zou toelaten om longkanker vroegtijdig te diagnosticeren. Het proces maakt gebruikt van nanodeeltjes in goud die toelaten om heel kleine concentraties van vluchtige organische stoffen op te sporen, waarvan de concentratie verhoogt bij longkankerpatiënten.

Commentaar van de Stichting tegen Kanker

De prognose bij longkanker is nog al te vaak weinig rooskleurig omdat die over het algemeen vrij laat aan het licht komt, in een stadium waarop de ziekte al is uitgezaaid.

Vandaar het belang van het onderzoek dat het team aan het Institute for Technology in Israël voert. Deze onderzoekers hebben ademstalen geanalyseerd bij 56 gezonde en 40 mensen met longkanker. Om verstoring van de metingen door stoffen in de omgevingslucht te voorkomen, moesten de deelnemers aan de test vooraf 5 minuten inademen via een filter die 99,99 % van de organische stoffen in de lucht tegenhield.

De analyse draaide rond vluchtige organische stoffen (VOS) die enkel bij kankerpatiënten aanwezig zijn en die dus als mogelijke biomerkers van de ziekte kunnen dienen. De voorlopige resultaten (verkregen door gaschromatografie) tonen aan dat het VOS gehalte bij gezonde mensen tussen de 1 à 20 ppm (deeltje per miljoen) schommelt, terwijl dat bij longkankerpatiënten kan opklimmen tussen 10 à 100 ppm.

De eerste resultaten tonen ook aan dat 33 van deze stoffen opduiken bij 86 % van de patiënten en in veel mindere mate bij gezonde mensen. Het team heeft vervolgens chemische collectoren ontwikkeld, die gebruik maken van nanodeeltjes in goud. Ze hebben die zo gemanipuleerd dat ze enkel de stoffen opvangen die alleen bij kankerpatiënten opduiken en niet bij gezonde mensen.

Blijft nu nog te gaan of deze originele aanpak, die nog op grotere schaal getest moet worden, ooit een plaats zal krijgen bij de eventuele opsporing van longkanker. We kunnen ons immers afvragen wat het nut zou zijn van een te vroegtijdige opsporing, nog voordat de medische beeldvorming het letsel kan lokaliseren en behandelingen kan sturen. Op deze twee vlakken is zeker vooruitgang nodig als men de prognose van longkanker wil verbeteren.