Reeds jarenlang zijn voor- en tegenstanders sterk verdeeld over het nut van een systematische opsporing voor prostaatkanker. Twee nieuwe studies zetten de controverse voort. Volgens een Europese studie zou de sterfte door deze soort kanker verminderen met 20 % door systematische screening maar volgens een Amerikaans onderzoek is er geen verschil in mortaliteit door wel of niet te screenen.

Bronnen : New Engl J of Med 2009;360:1310-1319; Medscape Medical News 2009.

Commentaar van de Stichting tegen Kanker

De systematische screening voor prostaatkanker door middel van bepaling van PSA (Prostate Cancer Antigen) in het bloed lijkt ons op dit ogenblik gezien de tegenstrijdige resultaten niet aangewezen.

De hoofdreden daarvoor is dat deze kanker vaak zeer traag groeit en veel mannen van een andere aandoening (zoals hartziekte) zullen overlijden vooraleer deze kanker uitzaait en dodelijk is. Dat betekent dat door systematische screening bij heel wat mannen aanvullende onderzoeken en behandelingen zullen worden uitgevoerd die anders niet waren gedaan. De behandelingen tegen prostaatkanker kunnen bovendien belangrijke bijwerkingen hebben zoals impotentie en incontinentie. Ook de psychologische gevolgen (onzekerheid, angst, depressie,…) en de kosten dienen hierbij in overweging genomen. De PSA-test is tevens niet specifiek: vaak is die verhoogd terwijl er helmaal geen prostaatkanker bestaat.

Of het aangewezen is om een screening voor prostaatkanker uit te voeren dient dus geval per geval te worden besproken door de arts en zijn patiënt in functie van de voor- en nadelen van dergelijke opsporing waarbij ook rekening dient te worden gehouden met het individuele risicoprofiel.