Amerikaanse onderzoekers hebben een genetische variatie geïdentificeerd die zou moeten toelaten om de agressiefste prostaatkankers op te sporen en mannen met een hoog risico te identificeren. De resultaten van dit onderzoek verschenen op 11 januari in het wetenschappelijke tijdschrift JAMA. Dat opent de weg voor doelgerichtere behandelingen op het moment van de vroegtijdige opsporing van het gezwel.

"Deze ontdekking biedt een antwoord op een van de belangrijkste klinische vragen over prostaatkanker: hoe in de eerste stadia van de ontwikkeling een onderscheid maken tussen de agressieve vorm van prostaatkanker en de zich langzaam ontwikkelende vorm", legt dr. Jianfeng Xu uit. Hij is professor kankerepidemiologie en –biologie aan de universiteit van Wake Forest (North Carolina) en voornaamste auteur van het onderzoek.

Commentaar van de Stichting tegen Kanker

Prostaatkanker is goed voor een vierde van alle gediagnosticeerde kankers bij mannen in de Verenigde Staten. De meeste patiënten worden getroffen door de vorm met langzame ontwikkeling. De genetische variatie, die het onderzoeksteam van Jianfeng Xu ontdekte, hangt samen met een verhoogd risico van 25% om een agressieve vorm van deze kanker te ontwikkelen.

Als we dit geïsoleerd bekijken, heeft de genetische merker momenteel maar een beperkt klinisch nut. Indien gebruikt in combinatie met andere klinische en genetische variabelen, zal hij echter wellicht toelaten om te voorspellen welke mannen getroffen zijn door de agressieve vorm van prostaatkanker in een stadium waarin genezing nog mogelijk is.

Naarmate nieuwe genetische variaties van de agressieve vorm van prostaatkanker aan het licht zullen komen, zullen de artsen tests kunnen uitvoeren om de risicopersonen te identificeren. Dat zal dan niet alleen op het moment van de diagnose zijn, maar vroeger in hun leven. Ze zullen dan wel meer opsporingsonderzoeken moeten ondergaan.

Het onderzoek is uitgevoerd op basis van genetische analyses uitgevoerd bij 4 849 mannen, die leden aan de agressieve vorm van prostaatkanker, en bij 12 205 anderen, die leden aan de langzaam groeiende vorm. De verkregen resultaten zullen nog moeten worden bevestigd bij een groter aantal analyses, ook bij andere bevolkingsgroepen zoals bijvoorbeeld Europeanen. In combinatie met de andere genetische variaties en gekende risicofactoren zoals leeftijd, etnische afkomst, voorgeschiedenis in de familie, zouden dergelijke onderzoeken moeten leiden tot doelgerichtere behandelingen voor patiënten met de agressieve vorm van de ziekte. Zo vermijdt men tegelijk nutteloze behandeling tegen prostaatkanker met langzame ontwikkeling.