Prostaatkanker komt vaak voor en de kansen op genezing hangen sterk af van het stadium waarin de ziekte ontdekt en behandeld wordt.

Deze twee vaststellingen pleiten voor de organisatie van een systematische opsporing.

Hoe moeten we dan, in deze omstandigheden, denken over het feit dat de expertgroep van oncologen van de Europese Unie* niet aanbeveelt om deze opsporing op te nemen in haar algemene gezondheidspolitiek?

Om op deze vraag te antwoorden, is het nuttig om nog even te denken aan de voorwaarden waaraan een opsporingsonderzoek moet voldoen, met bijzondere aandacht voor de verschillen tussen een individuele benadering of een collectieve aanpak.

* Bull Cancer 2001 ; 88 (7) : 687-92