Epidemiologisch onderzoek heeft doen vermoeden dat omgevingsfactoren, en vooral voeding, een rol spelen bij het ontstaan van maagkankers. Uit heel wat onderzoeken blijkt in het bijzonder de bevorderende rol van overmatig zoutgebruik. Veranderde bewaarmethodes van voedingswaren, met geleidelijk minder pekelen van vlees en het beperkter gebruik van zout in voedingswaren verklaren waarschijnlijk al gedeeltelijk de vermindering van het aantal maagkankers.

De kankerverwekkende eigenschappen van nitraten en nitrieten in voedingswaren en drinkwater spelen ook een rol. Hun transformatie in nitrosamines in de maag zou het ontstaan van kanker kunnen bevorderen.

De beschermende rol van groenten en fruit, en in het bijzonder van de antioxidanten die ze bevatten, lijkt aannemelijk, maar is nog niet op formele manier bewezen. De resultaten van de verschillende beschikbare onderzoeken liggen soms nogal uiteen. Er lopen momenteel een aantal aanvullende onderzoeken. Besmetting met de "Helicobacter pylori" bacterie speelt ook een belangrijke rol bij heel wat maagkankers (vooral in het onderste deel van dat orgaan). Er bestaat nog heel wat onduidelijkheid over de mechanismen die een rol spelen bij het ontstaan van kanker. Zeker is wel dat "chronische atrofische maagontsteking" een essentiële stap vormt in dat proces. De ontwikkeling van een anti-Helicobacter pylori vaccin vormt het onderwerp van heel wat onderzoekswerk. Een vaccinatie zou vanuit preventief standpunt bijzonder interessant kunnen zijn, vooral bij de jonge bevolking en bij mensen uit lagere socio-economische klassen.

Ook erfelijke factoren zouden een rol spelen, vooral in families waar het syndroom van Lynch of het HNPCC (Hereditary Non Polyposis Colorectal Cancer) voorkomt.

Zoals reeds eerder gezegd vertegenwoordigt "chronische atrofische maagontsteking" de meest voorkomende prekankerziekte van de maag en "helicobacter pylori" de voornaamste ontketeningsfactor. Autoimmune chronische maagontsteking, of de ziekte van Biermer, komt veel minder vaak voor.

Maagresecties (chirurgische verwijderen van een deel van de maag) worden geassocieerd met een verhoogd risico op maagkanker.

De ziekte van Ménétrier, of hypertrofische maagontsteking, en adenomateuze maagpoliepen vormen dan weer eerder zeldzame prekankerletsels.