De initiële evolutie van maagkankers verloopt zeer discreet en gaat meestal met geen enkel symptoom gepaard. Vandaar dat de diagnose meestal vrij laat gebeurt.

Epigastrische pijnen (gericht op de maag) en vermagering zijn de meest voorkomende symptomen. Soms komen een ongemakkelijk gevoel in de buik, een zware maag of een gevoel van vroegtijdige verzadiging daarvoor in de plaats.

Er doen zich ook andere symptomen voor die al dan niet te maken hebben met de voorgaande: duizeligheid, braken, bloedingen in het spijsverteringsstelsel die bloedarmoede veroorzaken en eventueel blijken uit bloedbraken (hematemesis) of de aanwezigheid van zwart bloed in de ontlasting (melaena).

Andere omstandigheden die een diagnose doen stellen zijn de toevallige ontdekking van een gezwel in de buik, het ontstaan van buikwaterzucht of ascites (opzwellen van de buik te wijten aan een vochtophoping) of een pijnlijke vergroting van de lever en de milt (hepatosplenomegalie).