Een eerste contact met een huisarts of eventueel een specialist (psychiater) kan helpen om informatie, steun en/of aangepaste zorgen te helpen vinden.

In ziekenhuizen, gezondheidscentra, medisch-psychologische centra kunnen eveneens adviezen en zorgen verleend worden aan iedereen die dat vraagt.

Verschillende verenigingen kunnen ook helpen, al was het maar via een telefonische hulplijn. Zo zijn er

Infor-drogues:

Hamerstraat 19, 1000 Brussel
Tel.: 02 227 52 52
Fax: 02 219 27 25.
Het centrum is elke werkdag open van 9 tot 18 uur. Telefonische permanentie 24 uur op 24.

Druglijn:

informatieservice, elke werkdag te bereiken tussen 12 en 21 uur, op zaterdag tussen 15 en 21 uur, op 078 15 10 20.

Naast de twee vermelde organisaties is er ook een Belgisch informatienetwerk over drugs en verslavingen (REITOX):

• Vlaamse Gemeenschap:

  VAD (Vereniging voor Alcohol en andere Drugproblemen), tel.: 02 423 03 33, fax: 02 423 03 34, e-mail: Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken , www.vad.be;

• Duitse Gemeenschap ASL
  
  (Arbeidtsgemeinschaft für Suchvorbeuring und Lebensbewältigung of Institut pour la Prévention de Toxicomanie et d'Assistance), tel.: 087 74 36 77, fax: 087 74 04 72, e-mail: Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken .

• Brussels Gewest:

  CTB/ODB (Concertation Toxicomanie Bruxelles - Overleg Druggebruik Brussel), tel.: 02 289 09 60, fax: 02 512 38 18, e-mail: Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ;

• Franse Gemeenschap: EUROTOX

  tel.: 02 644 22 00, fax: 02 644 21 81, e-mail: Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ;

Hoe een druggebruiker helpen?

Iemand van zijn verslaving afhelpen is niet gemakkelijk, zeker niet voor naasten. In het dagelijkse leven zijn we vaak te nauw betrokken bij de problemen van de verslaafde. Professionele zorgverstrekkers, in het bijzonder mensen die in informatiecentra werken, kunnen doeltreffende hulp en steun bieden.

Een andere handelwijze is stoppen met de taken en verantwoordelijkheden van de verslaafde over te nemen, zodat hij de eisen van het dagelijkse leven voelt. In die context gebruikt men vaak de term 'helpen door niet te helpen'. Dat betekent niet inactief zijn. Integendeel, die nieuwe aanpak vergt logica en een sterke wil. Het veronderstelt een veranderingsproces in de loop waarvan je nieuwe gezichtspunten en gedragingen moet verwerven. 

Hier enkele voorbeelden:

• stoppen met de verslaving van de naaste te ontkennen,
• angsten overwinnen, want die verhinderen vooruitgang ("Alles zal nog veel erger worden! Hij/zij gaat volledig het slechte pad op"),
• stoppen met je bezig te houden met dingen die je verantwoordelijkheid niet zijn en niet langer proberen de verslaving en de gevolgen ervan te verbergen. Het gaat om een moeilijke fase die veel moed vergt, als je denkt aan de reactie van familie, vrienden, buren...

Het is wel aan te raden om de aanpak van 'helpen door niet te helpen' nooit alleen aan te vatten, maar altijd met de steun van bijvoorbeeld een informatiecentrum of een zelfhulpgroep.