Een onderzoek uitgevoerd door een grote Amerikaanse universiteit heeft onlangs aangetoond dat meer dan 25 % van de ondervraagde studenten symptomen vertoont van zonverslaving (zonnen en zonnebanken). In dat geval is er sprake van tanorexia (van het Engelse “tan”, wat huidkleurtje door de zon betekent). In het licht van de onrustwekkende stijging van het aantal huidkankers beginnen de wetenschappers dit verslavend gedrag ernstig te bestuderen.

Bronnen: Het Belang van Limburg, 28-05-09 ; Gazet Van Antwerpen, 28-05-09

Commentaar van de Stichting tegen Kanker

Het onderzoek liep in 2006 bij 400 studenten aan de Virginia Commonwealth University (USA) en liet toe om de “behoefte” aan zonnen in te schatten, het gebrek bij langdurige onthouding en controleproblemen van het gedrag, ondanks de kennis van alle negatieve gevolgen (vroegtijdige veroudering van de huid, oogletsels, huidkanker).

Dit onderzoek, dat is verschenen in het American Journal of Health Behaviour, is niet het eerste in zijn soort. Ook anderen hebben al geschreven over het intrigerend fenomeen van zonverslaving, zowel directe blootstelling aan de zon als gebruik van zonnebanken. Sommige experts opperen de hypothese dat de oorzaak te maken zou hebben met endorfines (de zogenaamde “beloningshormonen” die een bepaald soort gedrag zouden versterken), die de hersenen afscheiden bij blootstelling aan UV-stralen. Het lichaam zou gewend geraken aan deze endorfines en daarna regelmatig dezelfde dosis eisen.

Hoewel dit soort stellingen nogal controversieel is, blijft het correct dat een dwangmatige blootstelling aan UV-stralen niet zonder gevaren is. Ongeveer 90 % van alle huidkankers wordt immers veroorzaakt door een overmatige blootstelling aan UV-stralen.

Deze gegevens zijn des te alarmerender als u kijkt naar de cijfers waarover het Kankerregister in België beschikt. Bij vrouwen is het kwaadaardig melanoom (een bijzonder agressieve vorm van huidkanker) de op vier na vaakst voorkomende kanker, na borstkanker, darmkanker, longkanker en baarmoederkanker. De situatie is nog verontrustender als we enkel kijken naar de adolescenten en jonge volwassenen:

Dit is dus een echt probleem voor de volksgezondheid, vermits de mensen zich blijven blootstellen aan een niet-verwaarloosbaar risico, zelfs al zijn ze op de hoogte van de nefaste gevolgen van hun gedrag.