Beenmergpunctie | Stichting tegen Kanker

Beenmergpunctie

Wat is een beenmergpunctie?

Bij een beenmergpunctie wordt een holle naald in een van de lange beenderen gebracht om wat beenmerg op te zuigen voor onderzoek. Een beenmergpunctie wordt vooral gebruikt voor de diagnose van een vloeibare kanker, zoals lymfomen en leukemie.

Waar dient een beenmergpunctie voor?

Het beenmerg is een weefsel in het centrale deel van het bot. Het vervult een cruciale rol, want het maakt onze rode en witte bloedcellen en bloedplaatjes aan. Omdat die bloedcellen na een tijd afsterven, moet het er continu nieuwe aanmaken. Dat proces speelt zich af in het beenmerg en begint bij de stamcellen, de moedercellen van alle andere cellen.
Bij leukemie zal het onderzoek van een beenmergmonster abnormale witte bloedcellen aanwijzen die zich ongecontroleerd vermenigvuldigen. Onderzoek van de aangetaste stamcellen kan het type van leukemie helpen bepalen.
Bij een lymfoom die in de klieren ontstaat, kan een beenmergbiopsie helpen om te zien of het lymfoom zich niet heeft verspreid in het beenmerg.

Hoe verloopt een beenmergpunctie?

De arts prikt met een naald in het bot van je bekken of je borstbeen en neemt dan wat merg af. Die botten zijn makkelijk bereikbaar en dun genoeg om er goed door te kunnen. Een beenmergpunctie duurt nog geen kwartier en gebeurt meestal onder plaatselijke verdoving. Ondanks die verdoving kan je toch wat pijn voelen bij het opzuigen van het beenmerg, vergelijkbaar met een soort kramp of een stekend gevoel.
 

Bijzondere voorzorgen

Een beenmergpunctie vraagt geen speciale voorbereiding. Je moet wel wachten tot de verdoving volledig is uitgewerkt voor je mag vertrekken.

 ©Vivio

 

Getuigenissen

“Ik wou na mijn pensioen nog iets doen. Ik wou me nuttig voelen, bezig zijn met andere mensen en hen mijn tijd geven. Aangezien ik al opleidingen had gevolgd in massage- en psychofysieke therapie, was ik onmiddellijk geïnteresseerd in het werk als schoonheidsconsulente. Ik besloot om de lessen te volgen en vrijwilliger te worden voor Stichting tegen Kanker. Je moet natuurlijk graag en regelmatig naar het ziekenhuis gaan en voeling hebben met communiceren via aanrakingen. Ik heb me ook over mijn angsten voor deze ziekte moeten heen zetten.”Lees verder