Rookverbod op straat in Spanje: een reactie van Stichting tegen Kanker

carte blancheDinsdag, 25 augustus 2020

 

Suzanne Gabriels, expert tabakspreventie

Misschien verwacht iedereen dat wij als Stichting tegen Kanker deze maatregel toejuichen. Want zien roken, doet roken … dus als we onze kinderen op straat rokende rolmodellen kunnen besparen, moeten wij daar toch voor zijn, of niet soms?

De vrijheidsbeperkende maatregelen die we nu kennen, zijn “du jamais vu”! Wat mij echt tegen de borst stoot, is de vrijheidsberoving in rusthuizen. Mijn schoonmoeder had de afgelopen week een nieuw cardio vasculair accident. Je tweede been verlamd zien, is best een klap waarbij woorden te kort schieten en een dikke knuffel troost kan bieden. Maar helaas zijn wij als familie van die vrijheid beroofd. Op zo’n moment spookt een rechtszaak door je hoofd … want kan men familie dit beetje menselijkheid zomaar afpakken? En voor hoe lang? Zo’n beperkingen van onze vrijheden vallen heel zwaar. Willen we dat mensen respect blijven opbrengen voor de noodzakelijke vrijheidsbeperkende maatregelen, dan moet paniekvoetbal vermeden worden. Elke vrijheidsbeperkende maatregel moet dus zinvol en proportioneel zijn.

Is een rookverbod op straat noodzakelijk en is het in verhouding met de risico’s die er zijn? Vooraleer ook maar te denken aan zo’n algemeen rookverbod, kunnen we misschien een aantal andere maatregelen al doorvoeren. Misschien moet dan straks als paniekvoetbal dat globale rookverbod er niet komen.

Waarom worden de rookkamers in de horeca al niet verplicht gesloten? Rokers uit verschillende bubbels komen daar samen roken. Om te roken moet je het mondmasker afzetten. Rokers hoesten sneller dan niet-rokers en bij hoesten verspreid je een mogelijk virus over een grotere afstand. Onder hoestende rokers hou je dus best meer afstand dan de verplichte 1,5 m. En onder dampers moet de afstand nog veel groter zijn! De aerosol van een e-sigaret kan het virus veel verder verspreiden. Alles wat water absorbeert, vergroot het risico op verspreiding. De Hoge Gezondheidsraad heeft een advies geschreven over SARS-COV-2 en ventilatiesystemen. Voldoen de ventilatiesystemen in de rookkamers van de horeca? Worden de rookkamers ontsmet door het personeel? En wat met de peuken die erachter blijven? Die hebben alleszins de mond en speeksel van een roker aangeraakt.

Waarom wordt het roken van een elektronische sigaret op (sommige) buitenterrassen van horecazaken niet verboden? Anderhalve meter afstand houden is ruim onvoldoende wanneer het over aerosolen gaat. En zeker op terrassen waar er weinig frisse lucht circuleert doordat er windschermen en een overkapping zijn.

Waarom wordt er niet veel meer ingezet op rookstopbegeleiding? Roken is geen vrije keuze maar een verslaving! Deze COVID-19 crisis maakt de kwetsbaarheid van rokers erg duidelijk. Want behalve mensen op leeftijd, hebben patiënten met niet-overdraagbare ziekten als gevolg van hun leefstijl, de slechtste kansen COVID-19 te overleven. Hoog tijd dus extra rookstopmaatregelen in gang te zetten. Elk ziekenhuis zou een goed uitgebouwde rookstopdienst moeten hebben. Maar zo’n dienstverlening is nog niet eens opgenomen in de erkenningscriteria voor ziekenhuizen. Beleidsmakers, zorg er aub voor dat meer rokers stoppen met roken! Want een algemeen rookverbod op straat, zal de verslaafde roker die klein behuisd is zonder tuin terug binnenshuis doen roken, misschien zelfs tot zijn eigen wanhoop of die van de partner of kinderen.

Kom aan dus: er is nog zoveel te doen, nog zoveel mogelijk! Waarop of op wie wachten we eigenlijk? Ook het aantal longkankers zal er wel bij varen. En daar blijft Stichting tegen Kanker zich onvermoeibaar voor inzetten.